Adobe Muse naar WordPress: Mijn reis in het ontdekken van WordPress is geen one-click wonder.

Om eerlijk te zijn, ik dacht er al een tijdje over om de website te moderniseren, maar ik was er doodsbang voor. Ik ben een toeristische gids, geen techneut (geen belediging bedoeld). Op papier is de site niet eens zo groot—slechts 15 pagina’s. Maar we werken in 4 talen, wat betekent dat we eigenlijk over 60 pagina’s praten. Voor een niet-technisch persoon zoals ik voelde dat als een monumentale uitdaging.

Vorig jaar gaf een buurman me wat directe raad: “Je Adobe Muse-site is al zo’n tien jaar dood, besef je dat hij niet meer wordt ondersteund? Je verliest gasten terwijl we hier praten. Maak een nieuwe, zet er een blog op, maak hem responsive, zorg voor een zwevende WhatsApp-knop en, in hemelsnaam, maak hem snel. Ga naar WordPress—het is makkelijk. Je zult zien dat je site stijgt in de rankings zodra je dat doet.”

Overstappen naar WordPress, toch? Makkelijk, toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, blijkbaar. Maar je begint te denken: deze man weet waar hij het over heeft, ik zou moeten luisteren. Zijn bedrijf staat echt helemaal bovenaan. Als hij zegt dat ik moet veranderen, laten we het dan proberen.

Laten we WordPress proberen. 40% van de wereld gebruikt het, dus het zou niet het meest ingewikkelde platform moeten zijn. Het zou gewoon een simpele “plug and play” moeten zijn, toch?

Kon ik er meer naast zitten?

Zoals iedereen tegenwoordig, was het eerste wat ik deed een AI openen en vragen: “Hoe bouw je een website in WordPress?”

Zeker weten dat het iets zegt als:

“Het bouwen van een WordPress-website voor de eerste keer is een eenvoudig proces dat geen kennis van coderen vereist. In 2026 bieden veel hostingproviders ‘one-click’ installaties en AI-assistenten om de eerste lancering te vereenvoudigen.”

WOW. Geweldig. Ik kan niet geloven wat ik lees. Eenvoudig, geen codeerkennis nodig, one-click setup en AI-assistentie. Precies wat ik nodig heb. Kan het nog simpeler klinken? Waar wacht ik op, laten we dit doen…

Dus daar gaan we. Ik installeerde WordPress, koos een “mooie” toerismethema en voegde een page builder toe. Maar waar begin je? Nou, dacht ik, laten we beginnen met mijn header. Een header is gewoon een logo en wat iconen. Niet zo ingewikkeld. Laten we die iconen bovenaan zetten: een WhatsApp, een TripAdvisor en een GetYourGuide icoon voor mijn profielen. Zo dacht ik dat ik het wel onder de knie zou krijgen.

Verrassend genoeg kwam hier de wake-up call.

Onmiddellijk begonnen de betaalmuren. Wil je een TripAdvisor-icoon? Betalen. Wil je een WhatsApp-icoon? Betalen. Een GetYourGuide-icoon? Niet mogelijk—tenzij je upgradet naar Pro. Gewoon een abonnement van €10/maand.

Hallo? Ik ben net begonnen, en je vraagt geld voor het allereerste icoon dat ik in mijn header wil zetten.
OK, kan ik dan mijn eigen aangepaste icoon daar plaatsen?
Natuurlijk kan dat! Betaal gewoon voor Pro.
WAT?! Het is een icoon, in hemelsnaam!

Laat maar. THEMA VERWIJDEREN. Laten we een andere bekijken. Hetzelfde verhaal. Misschien deze? Nee. Deze dan? Ook niet. Na tientallen thema’s te hebben getest en twee weken te hebben besteed om een stom icoon in mijn header te krijgen, besefte ik dat ze allemaal geld wilden.

Twee weken in de build vroeg mijn vrouw vriendelijk:
“Hoe gaat het schat, al vooruitgang?”
Ik: “Eh, nou… kijk schat, een lege pagina.”
Mijn vrouw: “Maar schat, je zit al 2 weken achter de pc, zo’n 10 uur per dag.”
Ik: “Ja, ik weet het. Ik heb gewoon nog niet echt uitgevonden hoe ik moet beginnen.”

Na al die pogingen besefte ik dat het “standaard” pad gewoon een belasting op mijn portemonnee was. Ik deed het enige wat ik kon: ik verwijderde alles. Ik probeerde andere platforms, om vervolgens te ontdekken dat ze allemaal precies hetzelfde spel spelen. Uiteindelijk, na dagen zoeken, ontdekte ik dat je WordPress ook zonder al die bling-bling kunt installeren. Dus installeerde ik WordPress zo kaal mogelijk. Geen builders, geen thema, en GEEN AI-ASSISTENTIE.

Hier stierf de belofte van een “eenvoudig proces dat geen codeerkennis vereist” volledig voor mij.

Maar toen ik eenmaal in die kale omgeving zat, begon de lucht op te klaren. Iconen en afbeeldingen werden eindelijk geüpload. Het echte werk kon beginnen. Daar zat ik, met WordPress zo kaal als maar kan. Ik begon te checken welke plugins echt nodig waren en welke niet, en installeerde ze alleen wanneer ik een echte behoefte ontdekte. Enkele van de eerste die ik installeerde waren Reusable Blocks Extended, Classic Editor en FileOrganizer. Ik besloot ook het 2025-thema te gebruiken, want dat is zo leeg als leeg maar kan in WordPress. Ik wil niet te snel gaan, maar pas later ontdekte ik dat je dat eigenlijk kunt aanpassen—maar dat, dat is voor veel later in het proces 😉

Met mijn eerste bescheiden set plugins geïnstalleerd, besloot ik mijn eerste excursiecontainer te maken. Ik controleerde grondig wat de beste manier was om code te schrijven, omdat ik wilde uitkomen op schone, supersnelle code die niet na één jaar online verouderd zou zijn. Uiteindelijk kwam ik uit op een volledige CSS-opbouw met clamp() en var().

Als je mijn live code bekijkt, zal elke echte developer het complete overmatig gebruik van !important opmerken. Sorry, maar ik heb 5 dagen gevochten voor elke pixel. Ik gebruikte !important meer dan welke “pro” ook zou toegeven, gewoon om het platform te dwingen mijn visie te respecteren. Hoe moest ik weten dat WordPress ongewenste code achter mijn rug toevoegde?

Pas onderweg ontdekte ik dat WordPress van nature code opblaast. Toen ik mijn broncode bekeek, zag ik zo’n 10.000 regels die ik niet zelf had geschreven. Zelfs zonder developer te zijn zag het er verschrikkelijk uit. Dus daar gingen we weer: uitzoeken hoe ik WordPress kon stoppen met knoeien met mijn code.

Hier ontdekte ik de Code Snippets plugin. Deze kleine plugin liet me aangepaste code injecteren om WordPress te stoppen met mijn hoofd te spelen. Wat ik niet op de “normale” manier via plugininstellingen kon bereiken, forceerde ik via deze weg. Eerlijk gezegd was Code Snippets een echte doorbraak voor mij.

Wat betreft mijn content, installeerde ik ACF Fields omdat ik alles op één centrale plek wilde hebben. Ik maakte een centrale pagina met al mijn content. Maar toen ik het op de echte live pagina wilde publiceren, was er niets zichtbaar. Het meest stomme was dat het letterlijk maar één slider was die ik moest aanpassen (‘Allow Access to Value in Editor UI’) en de locatieregel correct instellen. Als je denkt dat ik dat op dag één doorhad, denk nog maar eens.

En toen ik ze eindelijk op de juiste plek kreeg? Verrassing: de gratis versie van ACF spuugde gewoon ruwe code-arrays uit in plaats van mijn echte tekst te tonen. Dus ja, mijn werkomgeving ziet er vreemd uit, maar eenmaal geüpload is het correct. Eerlijk gezegd maakte het me niet meer uit om de tekst te zien. Zolang het geüpload correct is, is het OK, is het OK.

Eerlijk gezegd, gedurende 90 dagen was ik verdwenen. Dagen van 15 uur. Mijn familie dacht dat ik gek was geworden. Ik vocht met WordPress en een AI die me constant richting het “pad van de minste weerstand” probeerde te duwen. Niet het pad dat ik wilde. (Na het overleven van het faillissement van Thomas Cook, een pandemie, het economische gewicht van een oorlog en brandstofcrisissen, was mijn budget hiervoor exact $0). Vandaar mijn constante weigering om te betalen voor welk abonnement ze ook wilden.

Maar ik zette door. Stap voor stap, pagina per pagina begon er echte vooruitgang te komen. Tot op een dag, ongelooflijk maar waar, alle informatie erin zat.

Het was geen schone overwinning:
💀 Ik heb de site 3 keer kapot gemaakt.
💀 Ik verloor meerdere keren weken werk omdat ik een fatale fout maakte, WordPress blanco ging en ik moest herstellen. Alleen was ik vergeten een back-up te maken in de hitte van het coderen.
💀 Tijdens de laatste migratie was mijn bedrijf 48 uur offline.

Maar na een pijnlijke 3 maanden—met een rug die kapot was, zenuwen volledig op, en rode ogen die een week nodig hadden om te herstellen—kon ik eindelijk zeggen dat ik het had gedaan. De build was klaar.

Nu kwam het leuke gedeelte.

Tijdens die 3 maanden had ik alles gelezen wat ik maar kon. Ik kwam de Google tools tegen: pagespeed.web.dev, de CSP evaluator, Rich Results test en PWA testtools. Dus, na WordPress en zijn stomme bloat te hebben verslagen, gooide ik mijn website in deze checks. En ja, ik had hier en daar rode meldingen. Maar na wat ik net had meegemaakt, voelde ik me zelfverzekerd. Ik wist dat ik het kon oplossen.

Ik dacht dat ik gewoon wat RankMath-details moest invullen. Weer fout. Voor volledige Rich Data implementatie heb je de Pro-versie nodig. Gelukkig had ik Code Snippets al in mijn arsenaal. Het is de makkelijkste manier om elke schema die je wilt te injecteren, zonder te betalen voor de Pro-versie van welke plugin je ook gijzelt.

Waarom duwde ik mezelf door nog meer tests? Omdat onze excursies een score van 4.9/5 hebben. We gaan altijd dat extra stapje verder voor onze toeristen bij elke tour, en ik wilde dat onze website precies datzelfde extra stapje zette. Ik kon niet leven met een digitale voordeur die die standaard niet weerspiegelde. Wanneer je onze informatie leest, onze blogs, zul je zien dat kwaliteit belangrijk voor ons is. Het is niet zomaar een woord, maar een doel om na te streven. Of het nu gaat om de netheid van onze bussen, op tijd zijn voor het ophalen, de uitvoering van onze tours. In alles wat we doen willen we uitblinken. Daarom wilden we dat onze website dat allemaal weerspiegelde.

Maar nadat de stof was neergedaald en alles voorbij was, mijn rug weer recht was en mijn ogen weer normaal waren. Trots om het resultaat van deze DIY-build te tonen:

Gebouwd vanaf nul. Gebouwd voor $0. Gebouwd met pure liefde.

Toen ik de site controleerde en de eindresultaten zag, kon ik eerlijk gezegd niet geloven dat ik degene was die dat had gebouwd. Met deze resultaten nam ik een laatste beslissing. Hoe vreemd het ook klinkt, ik besloot mee te doen aan de verkiezing “Website of the Year” 2026. Het is waarschijnlijk een schoonheidswedstrijd, maar gezien de build en het harde werk kon ik alleen maar denken: waarom niet.

Terugkijkend is de ironie van dit hele verhaal dat mijn absolute weigering om ook maar één euro te betalen uiteindelijk mijn grootste voordeel bleek te zijn.
Omdat ik niet wilde betalen voor welke plugin dan ook, werd ik gedwongen om alles zelf te leren schrijven. Onbewust omzeilde ik de betaalmuren door mijn eigen code te schrijven. Ik omzeilde de page builder betaalmuren door mijn eigen CSS te schrijven. Ik heb zelfs long-tail zoekwoorden direct in mijn HTML Id’s hardgecodeerd.

Zonder het te beseffen maakte mijn weigering om te betalen de weg vrij om uit te komen op een bloat-vrije, geïntegreerde rich data, een goede SEO-opzet en een snelheid waar ik nooit van had durven dromen. Ik weet dat mijn code nog veel ruimte heeft voor verbetering, maar dit is zover als mijn zenuwstelsel kon gaan.

Voor iedereen die zich afvraagt hoe een niet-technisch persoon dit daadwerkelijk heeft gedaan zonder visuele builder, hier is precies wat er onder de motorkap draait:

• Advanced Custom Fields & Blocks for ACF Fields: Voor het centraliseren van mijn content.
• Code Snippets: Mijn absolute redder om aangepaste code te injecteren en plugin betaalmuren te omzeilen.
• Simple Custom CSS and JS: Waar ik voor elke pixel heb gevochten.
• Classic Editor: Weg met de Gutenberg bling-bling voor een omgeving die ik daadwerkelijk kon controleren.
• Polylang: De enige manier waarop ik die 60 pagina’s in 4 talen kon beheren.
• Rank Math SEO: Verzorgt de SEO-basis.
• Converter for Media: Afbeeldingen omzetten naar WebP & AVIF om die 99 Performance score te halen.
• SpeedyCache: Caching en minificatie om de site bliksemsnel te houden.
• Contact Form 7: Eenvoudige, betrouwbare contactformulieren.
• WP Mail SMTP: Zorgen dat onze aanvraagmails daadwerkelijk aankomen.
• Antispam Bee: Houdt spamreacties weg.
• Loginizer & Loginizer Pro: Blokkeren brute-force aanvallen.
• Backuply & Backuply Pro: Mijn sanity redden nadat ik op de harde manier leerde waarom back-ups essentieel zijn.
• FileOrganizer & FileOrganizer Pro: Bestanden direct beheren.
• Media Sync: De uploads-map scannen om de Media Library accuraat te houden.
• Reusable Blocks Extended: De Gutenberg-functionaliteit uitbreiden voor beter blokbeheer.

Ik ben geen developer. Ik ben een simpele toeristische gids die weigerde genoegen te nemen met “het ziet er mooi uit en het werkt.” Onze digitale voordeur is eindelijk open, en weerspiegelt de high-end kwaliteit van de tours die we uitvoeren.

Als je me nu vraagt: Is het waar dat het bouwen van een WordPress-website een eenvoudig proces is dat geen codeerkennis vereist?

Kijk, het antwoord is niet gewoon een simpele “nee.”
Het is dubbel. Het is een “ja” als je het oké vindt dat mensen de volledige Lord of the Rings trilogie lezen terwijl je site laadt. Het is een “ja” als je bereid bent te betalen voor een berg plugin abonnementen, en het is een “ja” als we gewoon stoppen met ons zorgen maken over elektriciteitsverbruik.
Eerlijk gezegd, met datacenters die wereldwijd oververhit raken om AI bij te houden, is een lichte, supersnelle site niet eens meer een “feature”—het is gewoon de meest normale, verantwoordelijke keuze.
Maar als je echt gelooft dat het één klik is? NEE. Gelukkig had ik één ding dat een bedrijf zelden heeft: TIJD. Als je de tijd hebt, de zenuwen, en bereid bent je hoofd keer op keer tegen een muur te slaan, dan ja, het is mogelijk. Maar mijn advies? Probeer dit niet thuis. Wat mij betreft, misschien gebruik ik de volgende keer dat ik migreer gewoon Notepad++

Met vriendelijke groet,